Nederlanda Financa Ministro eliras de la ŝranko
Sinjoro Jan Kees de Jager kiu apartenas al la Kristana Demokratia Partio en Nederlando dum intervjuo en la ĵurnalo De Telegraaf la pasinta semajnfino ŝarĝi ŝin ke li vivas kun alia homo.
“Mi havis tre bonajn pozitivajn reakciojn….dankon. Ne estas io grava, plu ne estis neniu sekreto” li diris en lia konto de Twitter.
Pli da informo:
Portugale: http://dezanove.pt/175308.html
Nederlande: http://www.gay.nl/article/19938//Jan_Kees_de_Jager_uit_de_kast/
El Muro Rosa / The Pink Wall / La Roza Murego
“La Roza Murego” estas hispana dokumenta filmo kiu rakontas la kruelaĵojn ke suferis la lesbianinoj, gejoj, trankseksualoj kaj ambaŭseksualoj dum la frankista epoko en Hispanujo.
“La homoj pensas ke estis tre facila kiam Franco mortis, sed al la malliberuloj politikistoj havis la amnestion en la jaro 1975 kaj la gejoj daŭrigis en la malliberejo“, rememoris Boti Garcia Rodrigo, membro kaj eksprezidantino de la Ŝtata Federacio de Lesbianinoj, Gejoj, Trankseksualoj kaj Ambaŭseksualoj (FELGTB en la hispana).
“Mi volas ke la dokumenta filmo alvenos al la infanoj, kaj mi cedos ĝin senpage por iu ajn pedagogia afero” diris zorgata Del Pozo fronte al la malfacilaĵoj kondiĉoj ke ankoraŭ suferas la GLAT adoleskantoj.
Enrique del Pozo kunlaboris en la redaktado de la skripto , kaj plu, li kontribuis kun 100.000 eŭroj por la financo de la dokumenta filmo. La responsulo de la projekto, apud Del Pozo estas, Julián Lara, kun-direktoro.
Persona kreskado, ĉu interesas al gejoj?
Dum ĉi tiu semajnfinon, mi faris kurso pri persona kreskado kun la grupo Espai d’ Homes, (Spaco de Viroj). Ĝi estas interesa kurso kiu estos kvin semajnfinon, en kiuj ni laboros pri diversaj temoj por la persona kreskado, kiel gejaj viroj. Ĉi tiu unua semajnfinon estis pri “Korpo kaj Konscio”.
Ĝi estis afabla grupo, sed nur, ses viroj, pli malpli sama ago, kaj kun similaj interesoj. Sed, mi demandis mi mem, kial ne estis plu en la kurso?. En Madrido, estas multaj gejoj, kaj ne kiel gejoj sek kiel homoj estus bone partopreni en ĉi tiuj kursoj aŭ similaj por plibonege kiel homo.
Ĉu ĉi tio ne interesas al ni?. Bedaŭrinde mi kredas ke ne, ke ni, kiel gejoj ĉi tiuj temoj, generale ne estas interesa al le grupoj da gejoj.
Ni batalos por eniri al la nova geja trinkejo. Ni iros al al geja fiereco por festi kaj montri kaj vidi aliaj korpoj. Sed kio okazas kun niaj necesoj kiel homoj?. Multaj fojoj la gejoj demandas sin mem kial liaj rilatoj ne funkcias, aŭ kial ili ne renkontas “la viro de lia vivo” sed iun foje vi havas tempon por renkonti vin kiel homo?, ĉu vi havas tempo por vidi kion ne funkcias en via vivo? ktp, bedaŭrinde ne.
Mi kiel gejo, sed unue kiel homo kaj viro, estas diversaj aferoj kiu mi devas labori, bedaŭrinde ankoraŭ, por plibonege. Mi ĝuas iri al la gejaj trinkejoj, danci, aŭ inkluzive seksumi, sed ankaŭ mi ĝuas, labori por mi mem. Demandi al mi kial ĉi tio aŭ tio ne funkcias.
Sed mi ne malfeliĉas, almenaŭ ses viroj partoprenis, kaj mi esperas ke en la venonta, plu de ili estos tie.
Se estus geja tantro, ĝi estus plena 
Maskoj, kial mi uzas ĝin.
Mi kutime uzas maskojn. Kompreneble mi ne parolas pri karnavaloj maskoj aŭ grekaj maksoj, ekzemple. Mi parolas pri la maskoj de la sentoj.
Por mi ne estas facile ekpresi miajn dezirojn aŭ inkluzive se mi fartas aŭ sentas malbone, ĝi estas malfacile por mi ekpresi miajn sentojn. Mi ĉiam devas aperi forta, kaj sen problemoj.
Povas esti afero de la infaneco, ĉiam esti forta, mi devis esti forta ĉar mi estas viro. Kiom da fojoj mi aŭdis ke mi ne povis plori ĉar mi estas viro. “La viroj ne ploras”
Kaj kompreneble ĉi tio ne estas bona. Ĉiuj homoj devas ekprezi kion ili havas interne. Iun foje estas tre sana malfermi vian koron al aliaj. Mi havas amikojn kun kiu mi povus paroli, sed estas por mi tre malfacile malfermi mian koron al aliaj. Povus esti por timo, multaj fojoj mian koron suferis, suferas kaj tute sekure, suferos.
Mi kutime prenas mian maskon, interne mi sentas malbone, sed por la aliaj, ne, mi ne devas montri miajn sentojn. Amuzigi, rideti kaj estis la amuza viro kiu ĉiuj pensas kaj sentas ke mi estas. Mi estas feliĉe kun ĉi tiu rolo, sed ne ĉiam. Iun foje kiel kiu aktoro, mi bezonas retiri mian maskon, montri min nude kaj senti la brakojn de aliaj, plori, aŭ simple, montri miaj sentoj.
Iun foje, kiam homoj demandas al mi: “Kiel vi fartas?” ke mi respondus: “Sincere, mi fartas malbone, mi sentas malbone, kaj mi bezonas eksprezi min, rakontu al vi kio zorgas min” Ĉu mi faros ĝin iu tago?, sincere, mi ne scias.
Kristnasko, finfine finas
Jes, Kristnaskon, finfine finas. Mi jam scias ke povus resulti strange ke hodiaŭ, la sesa de januaro, diri ke la Kristanasko finas. Sed en Hispanujo, kiel aliaj landoj, hodiaŭ estas unu de la plaj grava tago de la Kristnasko, la tago de La Tri Magoj, kie multaj infanoj kaj homoj ricevas liajn donacojn. Do por mi, la Kristnasko komencas la 22a de decembro, tago de la ekstraordinara Nacia Lotado kaj finas hodiaŭ. Do, hodiaŭ, fino al la 2010 Kristnaskon.
Kiel kutime, mi estas plena da manjajoj, plena de trinkajo, plena de rekontiĝoj kun homoj kaj amikoj kiuj povus esti ke mi ne vidos nin dum la resto de la jaro, plena, plena. Sed ĉi tio ne estas nur la senton kiu mi havas, bedaŭrinde, mi havas alia.
Ĉi tiu sento estas, ke jam ne estas same, la Kristnaskoj ne estos same kiel la antaŭaj, kaj mi devas akcepti.
La familio estas rompiganta. Hodiaŭ estas la unua foje ke mi ne povis doni rekte la donacojn al miaj nevoj, dum dek ok jaroj ĉiam estis granda iluzio iri al hejmo de mia fratino kaj vidi kiel ili malfermis la paketojn de la donacoj, vidi ilian felica vizaĝo kaj poste, la tuta familio manĝus kune. Do, ĉi tiu jaro nenio de ĉi tio okazis.
Mia patro malsana, kaj mia patrino, tre malfelica ankaŭ pro la manko de iliaj nepoj.
Kaj ĉi tiu jaro, ekde la komenco de la Kristnasko mi ne havis la saman ilusion ke aliaj jaroj por dekori la domo, mi ne sendis krist-naskajn kartojn nek papere, nek elektronike, ĉi tiuj lastaj estus pli facile sendi , nenion.
Kio okazis al mi? Mi kredas ke ne estas la familio, aŭ la manko de monon pro la ekonomia krizo, la mankoj de aĉeti pli da donacoj, aŭ la deziro de fari, tantra pia meditejo. Mi supozas ke sincere, la afero estas ke jam mi devas komenci akcepti ke la kristnaskoj ne estas kiel antaŭe, kaj mi ne estas devigita fari la samaj aferoj kaj vivi en la sama formo, la vivo ŝanĝas kaj la kristnaskoj ankaŭ.
Do, “bye, bye” Kristnaskon, la venonta ne estos same.
Feliĉan Novan kaj Gejan Jaron!
Feliĉan Novan kaj Gejan Jaron!
Bone, post la pasintaj ferioj, ankoraŭ restas en Hispanujo la tago de la Tri Magaj Reĝoj, la venonta ĵaŭdo, mi denove volas komenci skribi ĉi tie.
Kiel en ĉiuj komencoj de la jaroj, mi faras mian liston de bonaj deziroj por la jaro, vi jam konas, iri plu al gimnazio, plibonigi mian nivelon de la lingvo 
kaj aliaj aferoj plu.
Sed certe, ĉi tiu jaro, ke devas esti “mia jaro” estas unu afero ke mi ŝatus ŝanĝi, kore, mi ŝatus. Ĝi volas fini preni sur mi la problemojn de la aliaj.
Certe mi kredas ke estas bona amiko, ke mi aŭskultas al ili ĉiam kaj speciale kiam ili havas problemojn, sed kaj mi? Kiu aŭskultas al mi, kiu zorgas pri miajn problemojn?. Praktike, neniun.
Do, karaj familio, pezaj amikoj kiuj ne volas solvi viajn problemojn, konatuloj ke kiam mi komencas paroli pri mi ne aŭskultas min, ĝis la revido!, mi estas laza. Amikeco estas doni kaj ricevi.
Do, ĝuu la jaron!
La somero finiĝis:
Jes, la somero jam finiĝis en ĉi tiu parto de la mondo. Iun foje mi pensis ke mi devus esti riĉulo por vojaĝi ĝis la aila parto de la mondo por ĉiam esti en la somero. Kompreneble mi ne estas riĉa, kaj mi akceptas ke la aŭtuno, kaj poste la vintro, alvenas kaj alvenos al mia vivo, sed mi atendas ke ne al mia animo.
Jam de longe mi ne skribas ĉi tie. Certe, la somero estis la plej grava kaŭzo sed ankaŭ mi devas konfesi ke mi estas tre pigra, do kio fari? Sed nun, kiam la vesperoj komencas esti pli mallonga, kiam la vetero komencas esti pli malvarma, alvenas la tempo por sidiĝi, preni la portebla komputilo, la teon, kaj skribi kio okazas en mia menso.
Do, mi devas rakonti pri mia somero, ĉu ne?. Do, finfine mi povis ferii, kaj vojaĝi. Post la tranĉo de mian salajron mi pensis ke mi devus forgesi la ferion. Sed dankon al miaj amikoj kun kiuj mi feriis, fine povis okazi.
Mi estis en Strasburgo, por partopreni en esperanta rekontiĝo. Certe ĉi tio estis la ekskuzo ĉar la plej grava estis ke mi estus kun li, kun Romulo, mia itala amiko. Do, pri la kongreso, estis bone. Ne partoprenis multaj samideanoj sed finfine mi ĝuis ĝin, ĉar mi konis afablaj gehomoj kaj mi faris novajn amikojn.
Kaj poste estis la rilato kun Romulo. Mi emis esti kun li, denove senti lian haŭto, vidi liajn okulojn kaj seksumi kun li.
Ni havis iujn problemojn de mis kompreno. Kaj kiel ĉiam, mi sentis ke estis malmulta tempo por esti kune, la tempo pasigis tro rapide, kaj kiam mi konsideris, mi jam estis en la flughaveno, denove por reveni al Madrido.
Kaj poste al Kreto, kun miaj tantraj amikoj. La insulo surprizis al mi. Mia dio, kiom da varmo tie! sed ĝi estas tre bela. Diversaj aferoj por viziti, diversaj aferoj por vidi, kaj finfine la plaĝo. Ili estis bonaj ankaŭ.
La rilato kun miaj amikoj estis bone sed kun normala, malkompreno iun foje ĉar estis la unua fojo kiu ni vojaĝis.
Iun foje mi sentis malkonforta, ĉar en la etoso de la rilato inter ni estis la temo de la sekso. Sed mia menso ne estis en ĉi tiu afero tie, kaj mi diversaj fojoj, mi eskapis de la seksaj rekontigoj.
Certe, mi ŝatus viziti iun gejan lokon, sed kiam vi vojaĝas kun homoj kiu estas en la ŝranko, ĉi tio estas malfacila.
Sed mi volus denove viziti la insulo. Multajn aferojn restis por fari. Kaj kompreneble, ankaŭ por koni pli profunde la grekajn virojn. Tre belaj, sen dube.
Kaj poste la resto de la tagoj pasigis normale, kun varmo kaj denove en la laborejo.
Sed mi ne volas fini sen skribi pli la grava aferoj kiu okazis al mi la pasinta semajnfino. Mi konis unu de la plej afabla viro en la mondo. Sed ne nur afabla, mi ne scias kiel, sed ni konektis tre bone. Diversaj fojoj okazis al mi, sed povas esti ke jam de longe ne okazis kaj mi sentis lin tre profunde.
Ĉiam li estos en mia koro, kaj neniam mi forgesos liajn brakojn, liajn varmajn brakojn.
Kaj nun?. Do, denove al la normala vivo. Pli malbone ol antaŭe ĉar la ekonomia krizo frapas al mi. Sed mi kredas ke iun fojoj de la aferojn kiujn mi faris, daŭrigos dum la vintro.
Kio okazos dum la aŭtuno kaj la vintro? Se vi estas ĉi tie, vi scios.
Hispanujo gajnis
Mi devas diri ke la futbalo ne plaĉas al mi. Sed dum la mondialo, mi ne povis rezisti la nacia tajdo kun invadis Hispanujo. Io post io, matĉo post matĉo, pli, kaj pli hispanaj flagoj inundi la stratoj kaj pli, kaj pli la homoj portis la flagon kaj “pentras“ lian vizaĝon kun la naciaj koloroj, ruĝa kaj flava.
Inkluzive, ĉi tio okazas en tradicia naciisma partoj de Hispanujo, kiel Katalunio kaj Eŭskio, kie ĝis nun ne estis normala vidi homoj kun la hispana flagoj kaj kantas: “Soy español, español, español“ (Mi estas hispano, hispano, hispano) kun fiero.
Ĉi tio povas esti normala en aliaj landoj. Sed kio okazas al la hispanoj por ke ĉi tio okazas? Mi volas diri kio mi pensas.
Kio okazas al mortiga korpo kiam donas ion da drogon? Li sentas eŭforio, li forgesas la problemojn kaj sentas ke vi loĝas proksime al la nuboj, kie la problemoj ne tuŝas vin. Ion simile okazas al ni.
Hispanujo, la lando kie la senlaboruloj estas pli ol kvar milionoj da homoj. Kie neniu alia lando volas aĉeti lian publikan ŝuldon ĉar ne scias se poste povos pagi ĝin. Lando kie la salajro ĵus estis reduktitaj de la publikaj laboruloj. Kiel nun, estas pli malmultekosta maldungi al la homoj. Landoj kie multaj junuloj ne finas lian studoj ĉar poste estos malfacile renkonti laboron. Lando kiel la politikistoj ne parolas inter ili, por eliri de la ekonomia krizo kaj nur batalas inter ili por diri kiu faras pli malbone. Lando kiel normale, semajne eliras al la ĵurnaloj skandalo pri koruptado. Mi povus kontinui.
Do, kiel fari? Ni estas en la bordo de la abismo. Ni estas laca de malbonaj novaĵoj, ekonomiaj problemoj kaj ktp.
Ni gajnis, do, kiel la droguloj, permesu nin ĝui la feston, la fieron de esti hispano. Poste ni eliros de la efektoj de la futbala drogo, kaj ni falos.
Kiel en la antikva Romo “pano kaj cirko“ por ĉiuj sed la panon finiĝas.
“Yo soy español, español, español“
Ankaŭ mi kundividas kun vi du filmetojn. Unu de la hispana reĝino, kiu vizitis al la futbalistoj en la vestaĵaro en la fino de matĉo kontraŭ Germanujo, ĝi estas hispane kaj povas vidi kiel Puyol estas praktike nuda 
Kaj la alia estas pli romantika. Ĝi okazas kiam ĵurnalistino kiu estas fianĉino de Casillas, la golulo de la hispana teamo, intervjuas al li. Mi volas fianĉon same!
Kaj pensu, la monda futbalo okazis en lando kie gejoj povas edziĝi kaj la du landoj kiu estas en la finalo ankaŭ, interese, ĉu ne?
